Το ζήτημα της διέλευσης υψηλής τάσης Χανιά – Δαμάστα, όπως σχεδιάζεται, δεν είναι τεχνικό ζήτημα, είναι βαθιά πολιτικό, δημοκρατικό και υπαρξιακό για τον τόπο μας. Στον Αποκόρωνα δεν αντιδρούμε από άρνηση στην πρόοδο. Αντιδρούμε στην επιβολή. Αντιδρούμε σε ένα μοντέλο ανάπτυξης που επιχειρεί να περάσει πάνω από τις τοπικές κοινωνίες, σαν να είναι απλοί θεατές στον ίδιο τους τον τόπο.
Το υπό διαμόρφωση πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, με συνοπτικές διαδικασίες και περιορισμό του ρόλου της αυτοδιοίκησης, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Όταν οι Δήμοι μετατρέπονται σε διακοσμητικούς γνωμοδότες και οι πολίτες αποκλείονται ουσιαστικά από τη λήψη αποφάσεων, τότε δεν μιλάμε για ανάπτυξη. Μιλάμε για επιβολή πολιτικής χωρίς κοινωνική νομιμοποίηση.
Η προσφυγή μας στο Συμβούλιο της Επικρατείας είναι πράξη ευθύνης, μια θεσμική απάντηση μιας κοινωνίας που αρνείται να σιωπήσει, που αρνείται να δεχτεί ότι το μέλλον της μπορεί να αποφασίζεται ερήμην της. Γιατί εδώ δεν κρίνεται απλώς η χωροθέτηση κάποιων έργων. Κρίνεται αν οι ορεινοί όγκοι, οι βοσκότοποι, η αγροτική παραγωγή και η πολιτισμική μας συνέχεια θα αποτελούν ζωντανά στοιχεία του τόπου ή αν θα μετατραπούν σε πεδία μονοδιάστατης εκμετάλλευσης.
Η σιωπή που παρατηρείται από θεσμικούς εκπροσώπους δεν είναι ουδέτερη· είναι στάση. Και η στάση αυτή, είτε από φόβο είτε από υπολογισμό, αφήνει εκτεθειμένες τις τοπικές κοινωνίες σε αποφάσεις που δεν τις εκφράζουν.
Ο Αποκόρωνας, όμως, δεν σιωπά.
Στέλνει για ακόμη μια φορά ένα καθαρό, αδιαπραγμάτευτο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση:
Έργα χωρίς τη συναίνεση της τοπικής κοινωνίας δεν γίνονται αποδεκτά.
Δεν θα επιτρέψουμε να σχεδιάζεται το μέλλον μας χωρίς εμάς. Δεν θα δεχτούμε να θυσιαστεί η ισορροπία του τόπου μας στο όνομα μιας ανάπτυξης που δεν λαμβάνει υπόψη τον άνθρωπο, το περιβάλλον και την ιστορία.
Ο τόπος αυτός έχει μνήμη. Έχει αγώνες. Έχει ανθρώπους που έμαθαν να υπερασπίζονται τη γη τους, όχι με ευκολία, αλλά με κόστος.
Και αν κάποιοι θεωρούν ότι οι κοινωνίες κουράζονται ή υποχωρούν, ο Αποκόρωνας αποδεικνύει το αντίθετο.
Με ενότητα, με τεκμηρίωση, με θεσμικά μέσα και με καθαρό λόγο, θα είμαστε παρόντες.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα είναι:
ποιος αποφασίζει για τον τόπο μας;
Και η απάντηση, για εμάς, είναι μία: αποφασίζουν οι άνθρωποί του.